jQuery('#SlidShowPanel').cycle();
 
   
اِثَّلاثا ٢٨ ربيع الثاني ١٤٣٩
 
 
 
 
آمار بازدیدکنندگان
 
   

تعدادبازدیدتاکنون 965677
تعداد بازدید امروز:534
تعداد بازدید دیروز:788
Membership تعداد اعضاي سايت:6

People Online بازديدكنندگان آنلاين:
Visitors بازديدكنندگان: 38
Members اعضا: 0
Total Users مجموع: 38

Onine Now Online Now:
 

 
 
Enter Title
 
   

تاريخ قزاقستان 
 قزاق ها از اخلاف قبائل ترك و مغول هستند. از قرن نخست ميلادي و حتي قبل از آن در سرزميني مستقر شدند كه اكنون قزاقستان نام دارد. آنها در سده ششم بخشي از خاك ترك يا فدراسيون سست پيوند قبايل صحراگرد را تشكيل مي دادند كه با اشكال متفاوت تا سدة هشتم دوام آوردند. قره خاني ها از سده دهم بر بخش جنوبي قزاقستان (سميرج) حكومت كردند. طوايف قره ختائي حكومت قره خاني ها را بر انداختند و در سال ۲۱ـ ۱۲۱۹ به وسيله مغول ها ريشه كن شدند. اوردا، فرزند جوجي در اواسط سده سيزدهم اردوي سفيد را از شاخه نيمه مستقل اردوي زرين در اراضي ميان سير درياي سفلي و كو ه هاي «آلاتاو» تشكيل داد. اردوي سفيد به زودي توانست كنترل سرزمين سيمرج و بيشتر خاك تركمنستان خاوري را به دست آورد هر چند رهبران اردوي سفيد، مغول و از فرزندان چنگيز خان بودند.
 
با اين حال بيشتر ساكنان اين نواحي را قبايل ترك تشكيل مي دادند. دو قدرت جديد به جاي اردوي سفيد نشست. يكي قوم نوگاي ( از اردوي زرين) و ديگر ازبك ها. قوم اخير در سال ۳۱ـ۱۴۳۰ خوارزم را فتح كرد و تا سال ۱۴۴۷ توانست حكومت خود را به اراضي ميان رود ايرتيش و سيردريا بگستراند. قزاقهاي ساكن اين ناحيه رفته رفته به نام قزاق هاي ازبك شناخته شدند. با اينكه اردوي سفيد تا اين زمان هنوز به كلي مغلوب نشده بود و جنگ قدرت همچنان ادامه داشت. چند قبيله از قزاق ها از اين منطقه به خانات مغولستان در جنوب خاوري مهاجرت كردند. در چنين ايامي مغولستان بخشي از مايملك «جغتاي» دومين پسر چنگيزخان محسوب مي شد كه به صورت كشوري مستقل تحت حكومت خان هاي مغول در آمده بود و اكثر جمعيت آن را قبايل ترك از جمله بسياري از قرقيزها تشكيل مي دادند.
 
در سال ۱۴۶۵ دوتن از امراي اردوي سفيد به نام «جاني بك» و «گيري» به مغولستان آمدند و خدم و حشم و پيروان بسياري (كه اكثراً از قبايل ترك بودند) با خود به همراه آوردند. خان مغولستان اراضي بسياري در باختر سرزمين خود در سواحل رودخانه هاي «چو» و «تالاس» به آنها واگذار كرد اينان هسته مركزي دولتي را تشكيل دادند كه نام خانات قزاقستان را به خود گرفت و در اواخر سده پانزدهم چنان نيرومند شدند كه سلطه خود را بر بيشتر قبچاق هاي دشتي گسترش دادند. بيشتر قبايل قزاق تحت فرمان حكومت واحد قاسم خان با هم متحد شدند اما اين ثبات نسبي با مرگ قاسم خان از بين رفت. سده هفدهم شاهد پيدايش سه قدرت مختلف در ميان قزاق ها شد؛ اردوي بزرگ (اولو) در سمرچي، اردو هاي كوچك (كشي) ميان درياچه آرال و درياي خزر و اردوي ميانه (اورتا) در نواحي استپ مركزي. در اواسط سده هفدهم به دليل مشكلاتي كه از جانب مغولستان براي دست اندازي به اراضي قزاق ها بوجود آمد، اردوي كوچك (۱۷۳۱)، اردوي بزرگ ميانه (۱۷۴۰) و بخشي از اردوي بزرگ (۱۷۴۲) تحت حمايت روس ها آمدند.
 
قزاق ها روز به روز بيشتر به مدار روس ها كشيده شدند و در نيمه دوم سده هجدهم در تلاش براي مقاومت بر ضد چنين وضعي، چند بار قيام كردند ليكن تا اواسط سده نوزدهم به طور كامل زير سلطه روسيه درآمدند. از اوايل قرن نوزدهم، مهاجران روسي به قزاقستان آمدند و به تدريج اراضي مرغوب و حاصل خيز قزاق ها را تصاحب كردند. قزاق ها كه از اين وضعيت ناراضي بودند در سال ۱۹۲۶ قيامي جهاني بر ضد حكومت روسيه ترتيب دادند، كه با وجود كشته شدن شمار بسياري از روس ها قيام سركوب شد. سرانجام قدرت شوروي در سال ۱۹۲۰ در اين ناحيه تثبيت شد. در روز ۲۶ اكتبر ۱۹۲۰ جمهوري خود مختار شوروي سوسياليستي قرقيز (قزاق) جزو جمهوري هاي فدراتيو روسيه اعلام موجوديت كرد.
 
در سال ۱۹۲۵ نيز جمهوري خودمختار قرقيز دوباره رسماً نام جمهوري خود مختار قزاق را بخود گرفت و در سال ۱۹۳۶ جمهوري قزاق نيز به سطح جمهوري متحد ارتقاء يافت. در دوران حكومت شوروي، جمهوري قزاقستان از پيشرفت قابل ملاحظه اي در امور كشاورزي و صنايع برخوردار شد. در دهه ۱۹۳۰، قزاق هاي كوچ نشين به اجبار سكونت داده شدند و به دنبال مخالفاتشان حدود يك ميليون نفر جان باختند. در دهه ۱۹۵۰ به دليل آزمايشات مكرر هسته اي خال، قزاقستان به شدت آلوده شد و همچنين در اثر برنامه هاي توسعه اقتصادي مهاجرت روس ها و اكرايني ها به اين كشور افزايش يافت.
 
زمامداري گورباچف و اجراي سياست فضاي باز سياسي در نيمه دوم دهه ۱۹۸۰، به بركناري او در سال ۱۹۸۶ انجاميد. و گنادي گوبين روس، به رياست حزب كمونيست قزاقستان برگزيده شد. به دنبال اين مسأله قزاق ها به شدت معترض و خواستار انتخاب يك قزاق شدند. در سال ۱۹۸۹ گنادي گوبين بركنار شد و نورسلطان نظربايف جانشين وي شد. در سال ۱۹۹۰، نظربايف از سوي شوراي عالي قزاقستان به عنوان اولين رئيس جمهور اين كشور برگزيده شد. در ماه مارس اين جمهوري حق مالكيت ملي خود را اعلام كرد.
منبع : مرکز مطالعات اروآسیا

تاريخ قزاقستان 
 قزاق ها از اخلاف قبائل ترك و مغول هستند. از قرن نخست ميلادي و حتي قبل از آن در سرزميني مستقر شدند كه اكنون قزاقستان نام دارد. آنها در سده ششم بخشي از خاك ترك يا فدراسيون سست پيوند قبايل صحراگرد را تشكيل مي دادند كه با اشكال متفاوت تا سدة هشتم دوام آوردند. قره خاني ها از سده دهم بر بخش جنوبي قزاقستان (سميرج) حكومت كردند. طوايف قره ختائي حكومت قره خاني ها را بر انداختند و در سال ۲۱ـ ۱۲۱۹ به وسيله مغول ها ريشه كن شدند. اوردا، فرزند جوجي در اواسط سده سيزدهم اردوي سفيد را از شاخه نيمه مستقل اردوي زرين در اراضي ميان سير درياي سفلي و كو ه هاي «آلاتاو» تشكيل داد. اردوي سفيد به زودي توانست كنترل سرزمين سيمرج و بيشتر خاك تركمنستان خاوري را به دست آورد هر چند رهبران اردوي سفيد، مغول و از فرزندان چنگيز خان بودند.
 
با اين حال بيشتر ساكنان اين نواحي را قبايل ترك تشكيل مي دادند. دو قدرت جديد به جاي اردوي سفيد نشست. يكي قوم نوگاي ( از اردوي زرين) و ديگر ازبك ها. قوم اخير در سال ۳۱ـ۱۴۳۰ خوارزم را فتح كرد و تا سال ۱۴۴۷ توانست حكومت خود را به اراضي ميان رود ايرتيش و سيردريا بگستراند. قزاقهاي ساكن اين ناحيه رفته رفته به نام قزاق هاي ازبك شناخته شدند. با اينكه اردوي سفيد تا اين زمان هنوز به كلي مغلوب نشده بود و جنگ قدرت همچنان ادامه داشت. چند قبيله از قزاق ها از اين منطقه به خانات مغولستان در جنوب خاوري مهاجرت كردند. در چنين ايامي مغولستان بخشي از مايملك «جغتاي» دومين پسر چنگيزخان محسوب مي شد كه به صورت كشوري مستقل تحت حكومت خان هاي مغول در آمده بود و اكثر جمعيت آن را قبايل ترك از جمله بسياري از قرقيزها تشكيل مي دادند.
 
در سال ۱۴۶۵ دوتن از امراي اردوي سفيد به نام «جاني بك» و «گيري» به مغولستان آمدند و خدم و حشم و پيروان بسياري (كه اكثراً از قبايل ترك بودند) با خود به همراه آوردند. خان مغولستان اراضي بسياري در باختر سرزمين خود در سواحل رودخانه هاي «چو» و «تالاس» به آنها واگذار كرد اينان هسته مركزي دولتي را تشكيل دادند كه نام خانات قزاقستان را به خود گرفت و در اواخر سده پانزدهم چنان نيرومند شدند كه سلطه خود را بر بيشتر قبچاق هاي دشتي گسترش دادند. بيشتر قبايل قزاق تحت فرمان حكومت واحد قاسم خان با هم متحد شدند اما اين ثبات نسبي با مرگ قاسم خان از بين رفت. سده هفدهم شاهد پيدايش سه قدرت مختلف در ميان قزاق ها شد؛ اردوي بزرگ (اولو) در سمرچي، اردو هاي كوچك (كشي) ميان درياچه آرال و درياي خزر و اردوي ميانه (اورتا) در نواحي استپ مركزي. در اواسط سده هفدهم به دليل مشكلاتي كه از جانب مغولستان براي دست اندازي به اراضي قزاق ها بوجود آمد، اردوي كوچك (۱۷۳۱)، اردوي بزرگ ميانه (۱۷۴۰) و بخشي از اردوي بزرگ (۱۷۴۲) تحت حمايت روس ها آمدند.
 
قزاق ها روز به روز بيشتر به مدار روس ها كشيده شدند و در نيمه دوم سده هجدهم در تلاش براي مقاومت بر ضد چنين وضعي، چند بار قيام كردند ليكن تا اواسط سده نوزدهم به طور كامل زير سلطه روسيه درآمدند. از اوايل قرن نوزدهم، مهاجران روسي به قزاقستان آمدند و به تدريج اراضي مرغوب و حاصل خيز قزاق ها را تصاحب كردند. قزاق ها كه از اين وضعيت ناراضي بودند در سال ۱۹۲۶ قيامي جهاني بر ضد حكومت روسيه ترتيب دادند، كه با وجود كشته شدن شمار بسياري از روس ها قيام سركوب شد. سرانجام قدرت شوروي در سال ۱۹۲۰ در اين ناحيه تثبيت شد. در روز ۲۶ اكتبر ۱۹۲۰ جمهوري خود مختار شوروي سوسياليستي قرقيز (قزاق) جزو جمهوري هاي فدراتيو روسيه اعلام موجوديت كرد.
 
در سال ۱۹۲۵ نيز جمهوري خودمختار قرقيز دوباره رسماً نام جمهوري خود مختار قزاق را بخود گرفت و در سال ۱۹۳۶ جمهوري قزاق نيز به سطح جمهوري متحد ارتقاء يافت. در دوران حكومت شوروي، جمهوري قزاقستان از پيشرفت قابل ملاحظه اي در امور كشاورزي و صنايع برخوردار شد. در دهه ۱۹۳۰، قزاق هاي كوچ نشين به اجبار سكونت داده شدند و به دنبال مخالفاتشان حدود يك ميليون نفر جان باختند. در دهه ۱۹۵۰ به دليل آزمايشات مكرر هسته اي خال، قزاقستان به شدت آلوده شد و همچنين در اثر برنامه هاي توسعه اقتصادي مهاجرت روس ها و اكرايني ها به اين كشور افزايش يافت.
 
زمامداري گورباچف و اجراي سياست فضاي باز سياسي در نيمه دوم دهه ۱۹۸۰، به بركناري او در سال ۱۹۸۶ انجاميد. و گنادي گوبين روس، به رياست حزب كمونيست قزاقستان برگزيده شد. به دنبال اين مسأله قزاق ها به شدت معترض و خواستار انتخاب يك قزاق شدند. در سال ۱۹۸۹ گنادي گوبين بركنار شد و نورسلطان نظربايف جانشين وي شد. در سال ۱۹۹۰، نظربايف از سوي شوراي عالي قزاقستان به عنوان اولين رئيس جمهور اين كشور برگزيده شد. در ماه مارس اين جمهوري حق مالكيت ملي خود را اعلام كرد.
منبع : مرکز مطالعات اروآسیا
 

   
 

کليه حقوق اين وب سايت محفوظ و متعلق به اتحادیه مصالح ساختمانی خراسان رضوی مي باشد
Copyright © 2012 - All rights reserved
طراحي سايت و بهينه سازي وب سايت توسط پورتال فراتک