jQuery('#SlidShowPanel').cycle();
 
   
اِلأَربِعا ٢٩ ربيع الثاني ١٤٣٩
 
 
 
 
آمار بازدیدکنندگان
 
   

تعدادبازدیدتاکنون 967333
تعداد بازدید امروز:1021
تعداد بازدید دیروز:1172
Membership تعداد اعضاي سايت:6

People Online بازديدكنندگان آنلاين:
Visitors بازديدكنندگان: 65
Members اعضا: 0
Total Users مجموع: 65

Onine Now Online Now:
 

 
 
Enter Title
 
   

 

جغرافياي قزاقستان
 
 
 موقعيت جغرافيايي
قزاقستان با وسعت ۲۷۱۷۳۰۰ كيلومتر مربع در بخش مياني قاره اروپاـ آسيا و شمال آسياي مركزي و از سواحل شرقي درياي خزر تا مرز جمهوري خلق چين قرار دارد كه از لحاظ وسعت هشتمين كشور جهان و دومين جمهوري از جمهوري هاي سابق مي باشد. فاصله بين شرق و غرب اين كشور رود ولگا در غرب تا كوه هاي آلاتاد در شرق بالغ بر ۱۹۰۰ كيلومتر و فاصله شمال و جنوب آن از دشت سيبري در شمال تا صحراي آسياي مركزي در جنوب بالغ بر۱۳۰۰ كيلو متر است. اين كشور با جمهوري هاي فدراسيون روسيه در شمال ۶۸۴۶ كيلو متر، جمهوري هاي خلق چين در شرق ۱۵۰۰ كيلو متر قزاقستان در جنوب شرقي ۱۰۵ كيلو متر، ازبكستان در جنوب ۲۲۰۳ كيلو متر و تركمنستان در جنوب غربي ۳۷۹ كيلو متر مرز مشترك دارد كل مرزهاي قزاقستان ۱۲۰۱۲ كيلو متر مربع مي باشد. طول خط ساحلي آن نيز با درياي خزرحدود ۲۳۲۰كيلومتر است.
 
عوارض طبيعي
قزاقستان نمونه مشخص منطقه نيمه صحرايي و استپي مي باشد كه بخش از پهنه وسيع كمربند اوراسيا را كه از قسمت هاي سفلي دانوب تا منچوري كشيده شده را تشكيل مي دهد. بيش از يك سوم مساحت قزاقستان را سرزمين هاي پست و حدود ۲۰% آن نواحي كوهستاني تشكيل مي دهد بلند ترين نقطه آن قلة خان تنگري در مرز قزاقستان و قرقيزستان با ارتفاع ۶۹۹۵ متر پست ترين نقطه آن در گودي نمك كرجي ( قراتيه) با ۱۳۲متر پايين تر از سطح دريا در شرق بندر آكتاو و مجاورت درياي خزر قرار دارد.
از نظر كوه ها، اين منطقه به چين خوردگي خزر، فلات تورگاي، يك فلات مرتفع و سرزمين كوهستاني قزاق تقسيم شده است. از نواحي مرتفع قزاقستان مي توان از نحيه برل با ۲۷۶۹ متر، ماركاكول با ۱۸۵۰ كتر و آستيناخو با ۳۶۳۸ متر نام برد ناهمواري هاي ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ متر بصورت يك فلات بسته مرتفع بين درياچه بالخاش و رود خانه ايرتيش در شرق قزاقستان واقع شده است. اراضي با ارتفاع كمتر از ۵۰۰ متر شامل تپه ماهورها و دامنه هاي با شيب كم و نيز دشتهاي آبرفتي مي باشد، بطور كلي از قسمت شرقي قزاقستان به سمت غرب، از ارتفاع ناهمواري ها كاسته مي شود.
 
آبها
شبكه آبهاي سطحي اين كشور نسبت به وسعت آن محدود است. بيشتر رود هاي آن به حوضچه هاي داخلي مي ريزد ولي رود ايرتيش و ريزابه هاي آن پس از پيوستن به رود اوب رهسپار خليج اوب در اقيانوس منجمد شمالي مي شوند. سرچشمه هاي بسياري از رودها و نهر هاي شرقي و جنوب شرقي اين كشور را يخچالهاي طبيعي فراواني تشكيل مي دهد كه تعداد آنها بيش از ۲۷۰۰ مي رسد و مهمترين اين يخچال ها عبارتند از: جونگا از ايلي كونگي، آلاتاو و آلتائي. بزرگترين و مهم ترين درياچه هاي اين كشور درياچه هاي آرال، بالخاش و زايسان مي باشد. درياي خزر كه مشترك بين ۵ كشور ايران، قزاقستان، روسيه، تركمنستان و آذربايجان است، مهمترين و بزرگترين منابع آبي اين كشور را به خود اختصاص مي دهد كه قزاقستان طولاني ترين مرز آبي را به خود اختصاص داده است. سطح آبهاي داخلي حدود۸/۱% كل مساحت قزاقستان را تشكيل مي دهد.
 
درياچه آرال
اين درياچه مشترك بين جمهوري قزاقستان و ازبكستان است. آرال تا سال ۱۹۶۰ از نظر وسعت چهارمين درياچه جهان محسوب مي شدو وسعتي معادل۶۷۴۰۰ كيلومتر مربع داشت ولي به دليل مشكلات زيست محيطي كنوني آن به ۴۰۰۰۰ كيلو متر مربع كاهش يافته است، منبع اصلي آب آن دو رود خانه آمودريا( جيحون) و سير دريا(سيحون) مي باشد كه سالانه پنجاه و پنج ميليارد متر مكعب آب را وارد درياچه مي كنند. ارتفاع آب اين درياچه از ۵۳۰۳ متر در سال ۱۹۶۱ به۴۵۰۹ متر در سال ۱۹۸۰ كاهش يافته است و در مقابل ميزان نمك آب درياچه از ۹/۹% به ۱۶۰۳% افزايش يافته است.
 
رودها
اين كشور از منابع آبي نسبتاً خوبي برخوردار است هرچند كه شبكه هاي آبهاي سطحي اين كشور نسبت به وسعت آن به حوضچه هاي داخلي مي ريزد.
 
اورال: اين رودخانه از بخش هاي جنوبي رشته ارتفاعات اورال سرچشمه گرفته و از جمهوري فدرال روسيه وارد قزاقستان مي شود، طول آن ۲۵۲۰كيلومتر است و دلتاي وسيعي را در شهر گوريف ( شمال درياي خزر) تشكيل مي دهد. شهرهاي توگورسك، اورسك، اورنبرگ و اورالسك در سواحل آن واقع شده اند. بخش هاي جنوبي اين رودخانه قابل كشتيراني است.
 
سيردريا: از سلسله ارتفاعات تيان شان در قرقيزستان سرچشمه گرفته و به درياچه آرال مي ريزد. طول آن ۲۲۰۰كيلومتر مربع بوده و از شعبات مهم آن چيرگانگا در شمال و نارين در شرق و ساير نچلك را مي توان نام برد. دره حاصلخيز فرغانه مديون آب اين رودخانه است حجم آب وارده به سيردريا درسال۱۹۸۰حدود ۱۰۵ كيلومتر مكعب بوده كه نسبت به سال ۱۹۸۰، ۹۰۸ كيلومتر مكعب و سال ۱۹۵۵، ۱۶۰۷ كيلومتر مكعب كاهش يافته است.
 
ايلي: از كشور چين سرچشمه گرفته و به درياچه بالخاش در قزاقستان مي ريزد حدود ۱۳۰۰ كيلومتر طول دارد و از شعبات اصلي آن كانگ، شي سو، تك سو است كه از تيان شان شمالي سرچشمه مي گيرد. شهرايلي در قزاقستان در ساحل اين رودخانه واقع شده است هنگام پرآبي ۴۵۰ كيلومتر از اين رودخانه قابل كشتيراني است.
 
امبا: از دامنه ارتفاعات موگوژاري در شمال قزاقستان سرچشمه مي گيرد در طول ۵۶۰ كيلومتر وارد درياي خزر مي شود. در بخش هاي جنوبي رودخانه مزبور حوزه هاي غني نفتي وجود دارد.
ايرتيش: از دامنه هاي غربي ارتفاعات آلاتاو در شمال سين كيانگ ايغور سرچشمه مي گيرد . بيش از ۳۵۰۰ كيلومتر طول دارد. در مسير خود به طرف شمال از درياچه زايسان مي گذرد در آن را نيز تغذيه مي كند، بزرگترين شعبه آن رودخانه اّب محسوب مي شود كه در بخش هايي از آن كشتيراني صورت مي گيردو شهرهاي سمي پلاتيسنك، امسك وپاولودار در ساحل آن واقع شده اند.
 
توبول: از جنوب شرق پايكوه هاي اورال سرچشمه مي گيرد و در قزاقستان جريان مي يابد. طول آن ۱۶۰۰ كيلومتر است و از شرق به رودخانه اير تيش مي پيوند.
ديگر رودخانه هاي مهم اين كشور، ايشيم، توبول، لك، چو، تورگاي، ايرگيز، ساري سو، تلاس، نوروامبا مي باشد كه برخي در تابستان خشك مي شوند.
 
بنادر مهم
بندر« آكتانو» با توجه به موقعيت استقرار صنايع نفت، پتروشيمي، شيلات و نيروگاه اتمي از مهمترين مراكز صنعتي قزاقستان به شمار مي رود، اين بندر كه در ساحل درياي خزر و اقع شده، قبلاً به نام شاعر تبعيدي اوكرايني «شوچنكو» ناميده مي شد، اين شهر مركز استان منگستاو مي باشد. ذخائر غني نفت و اورانيم و اولين آب شيرين كن هسته اي جهان بر اهميت اين بندر افزوده است. اين بندر در سال ۱۹۶۳ به عنوان يك مركز مهم صنايع اتمي و ماشين سازي توسط روسها بنا شد. از بندرگاه اين شهر جهت حمل نفت خام و مواد معدني استفاده مي شود. كشتيها و تانكرها تا ظرفيت پنج هزار تن قادر به پهلو گرفتن در اين بندر مي باشند.
ديگر بنادر مهم اين كشور شامل: بندر گوريف، بندر يارعلي يف، بندر آق سو كه در ساحل درياي خزر مي باشند.
 
شهرهاي مهم
الف) آلماتي: پايتخت سابق و بزرگتر ين شهر قزاقستان از لحاظ جمعيت مي باشد. اين شهر كه در سال ۱۹۲۹ تا۲۰۰۰ پايتخت اين كشور بوده است. داراي معماري هاي مدرن مي باشد. آلماتي در جنوب شرقي درياچه آرال و انتهاي جنوب شرقي قزاقستان و نزديك مرز قرقيزستان واقع شده است ارتفاع شهر از سطح دريا بين ۶۵۰ تا ۱۳۰۰ متر است. اين شهر داراي تابستان هاي طولاني و گرم و زمستان هاي بسيار سرد مي باشد. بر اساس آمار ۱۹۹۰ اين شهر با جمعيت ۱۱۴۷۰۰۰ نفر، حدود ۸/۶% جمعيت قزاقستان را در خود جاي داده است. آلماتي در سال ۱۸۴۵ در محل واحه اي به نام آلماتو( بمعناي درخت سيب) در سرراه جاده ابريشم تإسيس شده است. مساحت شهر ۱۹۰ كيلومتر مربع بوده و داراي تأسيسات گوناگون توليدي و صنعتي مهمي مي باشد. آلماتي شهري بسيار زلزله خيز مي باشد كه بارها منجر به ويراني آن شده كه مجدداً باز سازي شده است .كليساي جامع اين شهر كه دومين ساختمان چوبي بلند جهان محسوب مي شود از جمله بناهاي است كه از زلزله در امان مانده است. در الماتي ۹ موزه، ۶ سالن كنسرت و ۷ تأتر و سيرك وجود دارد .راه آهن قزاقستان به سيبري از اين شهر كمي گذرد.
 
ب) كارگاندا: دومين شهر بزرگ قزاقستان و مركز حوزه زغال سنگ اين كشور مي باشد. كه راه آهن سراسري قزاقستان از آن عبور مي كند. نيروگاه حرارتي بزرگي در اين شهر مي باشد كه سوخت آن از زغال سنگ مي باشد. اين شهر در سال ۱۸۵۷ ميلادي به عنوان ماندگاه معدن مس تأسيس شده است.
 
ج) چيمكنت: از جمله شهرهاي قديمي قزاقستان و داراي تاريخ يكهزارو سيصد ساله است و كنار راه آهن تركستان سيبري قرار دارد. اين شهر زماني از مركز عمده توقف كاروانهاي بازرگاني بود كه از طريق جاده ابريشم از چين، هند و آسياي ميانه مي آمدند. در حال حاضر بيش از ۶۰ كارخانه صنعتي از جمله كارخانه هاي شيميايي، داروسازي تصفيه فلزات و پارچه بافي كه هر يك داراي موقعيت متمايزي در اقتصاد و بازرگاني هستند فعاليت دارند.
 
د) سمي پالاتينسك: گر چه پس از استقلال قزاقستان نام اين شهر به سمي تغيير يافت ولي هنوز به همان نام قبلي مشهور است اين شهر برروي رودخانه ايرتيش و در مسير راه آهن تركستان سيبري و در نزديكي مرز روسيه واقع شده است در سال ۱۷۱۸ به عنوان پاسگاه مرزي روسيه تأسيس شده و در قرن نوزدهم از مراكز عمده دادو ستد ميان روس ها، قزاق ها، قرقيزها و چيني ها بود. منطقه جنوب غربي اين شهر در زمان حكومت كمونيستها از سال ۱۹۴۹ تا زمان فروپاشي محل آزمايشات هسته اي شوروي بود.
ه) پاولودار: اين شهر در ساحل راست رود ايرتيش قرار گرفته است در مسير راه آهن واقع است و از مراكز مهم صنايع آمايش مواد غذايي محسوب مي شود.
 
و) آستانه: اين شهر با ۴۰۰ هزار نفر جمعيت پايتخت فعلي قزاقستان مي باشد در قسمت شمال مركز اين كشور و جنوب مرزهاي روسيه و در ۱۲۰۰ كيلومتري شمال غربي آلماتي قرار دارد. اين شهر در امتداد رود ايشيم و در نقطه برخورد راه آهن شمال سيبري ـ قزاقستان واقع است. بنا به پيشنهاد رئيس جمهور و تصويب مجلسين سناو نمايندگان قزاقستان در ۱۰ ژوئن ۱۹۸۸ شهر آستانه رسماً به عنوان پايتخت اين كشور انتخاب شد و مراحل انتقال پايتخت از آلماتي به اين شهر تدريج در حال انجام است. اختلاف دما در اين شهر در گرم ترين و سردترين روزهاي سال تا ۸۰ درجه سانتيگراد مي رسد يعني در تابستان دماي هوا ۴۰درجه و در زمستان تا به ۴۰درجه زير صفر مي رسد.
ز) تركستان: اين شهر به تدريج به يكي از مراكز مهم فرهنگي و معنوي اقوام ترك زبان تبديل مي شود و در آينده هفت هزار و پانصدمين سال تولد خود را جشن مي گيردكه سرچشمه يادگارهاي باستاني و فرهنگي براي مردم قزاق به شمار مي رود . بطور كل جنوب شرقي قزاقستان خاستگاه تمدني اقوام قزاق است و منطقه باستاني اين كشور محسوب مي شود.
منبع: مرکز مطالعات اروآسیا- فروردین 93

 

جغرافياي قزاقستان
 
 
 موقعيت جغرافيايي
قزاقستان با وسعت ۲۷۱۷۳۰۰ كيلومتر مربع در بخش مياني قاره اروپاـ آسيا و شمال آسياي مركزي و از سواحل شرقي درياي خزر تا مرز جمهوري خلق چين قرار دارد كه از لحاظ وسعت هشتمين كشور جهان و دومين جمهوري از جمهوري هاي سابق مي باشد. فاصله بين شرق و غرب اين كشور رود ولگا در غرب تا كوه هاي آلاتاد در شرق بالغ بر ۱۹۰۰ كيلومتر و فاصله شمال و جنوب آن از دشت سيبري در شمال تا صحراي آسياي مركزي در جنوب بالغ بر۱۳۰۰ كيلو متر است. اين كشور با جمهوري هاي فدراسيون روسيه در شمال ۶۸۴۶ كيلو متر، جمهوري هاي خلق چين در شرق ۱۵۰۰ كيلو متر قزاقستان در جنوب شرقي ۱۰۵ كيلو متر، ازبكستان در جنوب ۲۲۰۳ كيلو متر و تركمنستان در جنوب غربي ۳۷۹ كيلو متر مرز مشترك دارد كل مرزهاي قزاقستان ۱۲۰۱۲ كيلو متر مربع مي باشد. طول خط ساحلي آن نيز با درياي خزرحدود ۲۳۲۰كيلومتر است.
 
عوارض طبيعي
قزاقستان نمونه مشخص منطقه نيمه صحرايي و استپي مي باشد كه بخش از پهنه وسيع كمربند اوراسيا را كه از قسمت هاي سفلي دانوب تا منچوري كشيده شده را تشكيل مي دهد. بيش از يك سوم مساحت قزاقستان را سرزمين هاي پست و حدود ۲۰% آن نواحي كوهستاني تشكيل مي دهد بلند ترين نقطه آن قلة خان تنگري در مرز قزاقستان و قرقيزستان با ارتفاع ۶۹۹۵ متر پست ترين نقطه آن در گودي نمك كرجي ( قراتيه) با ۱۳۲متر پايين تر از سطح دريا در شرق بندر آكتاو و مجاورت درياي خزر قرار دارد.
از نظر كوه ها، اين منطقه به چين خوردگي خزر، فلات تورگاي، يك فلات مرتفع و سرزمين كوهستاني قزاق تقسيم شده است. از نواحي مرتفع قزاقستان مي توان از نحيه برل با ۲۷۶۹ متر، ماركاكول با ۱۸۵۰ كتر و آستيناخو با ۳۶۳۸ متر نام برد ناهمواري هاي ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ متر بصورت يك فلات بسته مرتفع بين درياچه بالخاش و رود خانه ايرتيش در شرق قزاقستان واقع شده است. اراضي با ارتفاع كمتر از ۵۰۰ متر شامل تپه ماهورها و دامنه هاي با شيب كم و نيز دشتهاي آبرفتي مي باشد، بطور كلي از قسمت شرقي قزاقستان به سمت غرب، از ارتفاع ناهمواري ها كاسته مي شود.
 
آبها
شبكه آبهاي سطحي اين كشور نسبت به وسعت آن محدود است. بيشتر رود هاي آن به حوضچه هاي داخلي مي ريزد ولي رود ايرتيش و ريزابه هاي آن پس از پيوستن به رود اوب رهسپار خليج اوب در اقيانوس منجمد شمالي مي شوند. سرچشمه هاي بسياري از رودها و نهر هاي شرقي و جنوب شرقي اين كشور را يخچالهاي طبيعي فراواني تشكيل مي دهد كه تعداد آنها بيش از ۲۷۰۰ مي رسد و مهمترين اين يخچال ها عبارتند از: جونگا از ايلي كونگي، آلاتاو و آلتائي. بزرگترين و مهم ترين درياچه هاي اين كشور درياچه هاي آرال، بالخاش و زايسان مي باشد. درياي خزر كه مشترك بين ۵ كشور ايران، قزاقستان، روسيه، تركمنستان و آذربايجان است، مهمترين و بزرگترين منابع آبي اين كشور را به خود اختصاص مي دهد كه قزاقستان طولاني ترين مرز آبي را به خود اختصاص داده است. سطح آبهاي داخلي حدود۸/۱% كل مساحت قزاقستان را تشكيل مي دهد.
 
درياچه آرال
اين درياچه مشترك بين جمهوري قزاقستان و ازبكستان است. آرال تا سال ۱۹۶۰ از نظر وسعت چهارمين درياچه جهان محسوب مي شدو وسعتي معادل۶۷۴۰۰ كيلومتر مربع داشت ولي به دليل مشكلات زيست محيطي كنوني آن به ۴۰۰۰۰ كيلو متر مربع كاهش يافته است، منبع اصلي آب آن دو رود خانه آمودريا( جيحون) و سير دريا(سيحون) مي باشد كه سالانه پنجاه و پنج ميليارد متر مكعب آب را وارد درياچه مي كنند. ارتفاع آب اين درياچه از ۵۳۰۳ متر در سال ۱۹۶۱ به۴۵۰۹ متر در سال ۱۹۸۰ كاهش يافته است و در مقابل ميزان نمك آب درياچه از ۹/۹% به ۱۶۰۳% افزايش يافته است.
 
رودها
اين كشور از منابع آبي نسبتاً خوبي برخوردار است هرچند كه شبكه هاي آبهاي سطحي اين كشور نسبت به وسعت آن به حوضچه هاي داخلي مي ريزد.
 
اورال: اين رودخانه از بخش هاي جنوبي رشته ارتفاعات اورال سرچشمه گرفته و از جمهوري فدرال روسيه وارد قزاقستان مي شود، طول آن ۲۵۲۰كيلومتر است و دلتاي وسيعي را در شهر گوريف ( شمال درياي خزر) تشكيل مي دهد. شهرهاي توگورسك، اورسك، اورنبرگ و اورالسك در سواحل آن واقع شده اند. بخش هاي جنوبي اين رودخانه قابل كشتيراني است.
 
سيردريا: از سلسله ارتفاعات تيان شان در قرقيزستان سرچشمه گرفته و به درياچه آرال مي ريزد. طول آن ۲۲۰۰كيلومتر مربع بوده و از شعبات مهم آن چيرگانگا در شمال و نارين در شرق و ساير نچلك را مي توان نام برد. دره حاصلخيز فرغانه مديون آب اين رودخانه است حجم آب وارده به سيردريا درسال۱۹۸۰حدود ۱۰۵ كيلومتر مكعب بوده كه نسبت به سال ۱۹۸۰، ۹۰۸ كيلومتر مكعب و سال ۱۹۵۵، ۱۶۰۷ كيلومتر مكعب كاهش يافته است.
 
ايلي: از كشور چين سرچشمه گرفته و به درياچه بالخاش در قزاقستان مي ريزد حدود ۱۳۰۰ كيلومتر طول دارد و از شعبات اصلي آن كانگ، شي سو، تك سو است كه از تيان شان شمالي سرچشمه مي گيرد. شهرايلي در قزاقستان در ساحل اين رودخانه واقع شده است هنگام پرآبي ۴۵۰ كيلومتر از اين رودخانه قابل كشتيراني است.
 
امبا: از دامنه ارتفاعات موگوژاري در شمال قزاقستان سرچشمه مي گيرد در طول ۵۶۰ كيلومتر وارد درياي خزر مي شود. در بخش هاي جنوبي رودخانه مزبور حوزه هاي غني نفتي وجود دارد.
ايرتيش: از دامنه هاي غربي ارتفاعات آلاتاو در شمال سين كيانگ ايغور سرچشمه مي گيرد . بيش از ۳۵۰۰ كيلومتر طول دارد. در مسير خود به طرف شمال از درياچه زايسان مي گذرد در آن را نيز تغذيه مي كند، بزرگترين شعبه آن رودخانه اّب محسوب مي شود كه در بخش هايي از آن كشتيراني صورت مي گيردو شهرهاي سمي پلاتيسنك، امسك وپاولودار در ساحل آن واقع شده اند.
 
توبول: از جنوب شرق پايكوه هاي اورال سرچشمه مي گيرد و در قزاقستان جريان مي يابد. طول آن ۱۶۰۰ كيلومتر است و از شرق به رودخانه اير تيش مي پيوند.
ديگر رودخانه هاي مهم اين كشور، ايشيم، توبول، لك، چو، تورگاي، ايرگيز، ساري سو، تلاس، نوروامبا مي باشد كه برخي در تابستان خشك مي شوند.
 
بنادر مهم
بندر« آكتانو» با توجه به موقعيت استقرار صنايع نفت، پتروشيمي، شيلات و نيروگاه اتمي از مهمترين مراكز صنعتي قزاقستان به شمار مي رود، اين بندر كه در ساحل درياي خزر و اقع شده، قبلاً به نام شاعر تبعيدي اوكرايني «شوچنكو» ناميده مي شد، اين شهر مركز استان منگستاو مي باشد. ذخائر غني نفت و اورانيم و اولين آب شيرين كن هسته اي جهان بر اهميت اين بندر افزوده است. اين بندر در سال ۱۹۶۳ به عنوان يك مركز مهم صنايع اتمي و ماشين سازي توسط روسها بنا شد. از بندرگاه اين شهر جهت حمل نفت خام و مواد معدني استفاده مي شود. كشتيها و تانكرها تا ظرفيت پنج هزار تن قادر به پهلو گرفتن در اين بندر مي باشند.
ديگر بنادر مهم اين كشور شامل: بندر گوريف، بندر يارعلي يف، بندر آق سو كه در ساحل درياي خزر مي باشند.
 
شهرهاي مهم
الف) آلماتي: پايتخت سابق و بزرگتر ين شهر قزاقستان از لحاظ جمعيت مي باشد. اين شهر كه در سال ۱۹۲۹ تا۲۰۰۰ پايتخت اين كشور بوده است. داراي معماري هاي مدرن مي باشد. آلماتي در جنوب شرقي درياچه آرال و انتهاي جنوب شرقي قزاقستان و نزديك مرز قرقيزستان واقع شده است ارتفاع شهر از سطح دريا بين ۶۵۰ تا ۱۳۰۰ متر است. اين شهر داراي تابستان هاي طولاني و گرم و زمستان هاي بسيار سرد مي باشد. بر اساس آمار ۱۹۹۰ اين شهر با جمعيت ۱۱۴۷۰۰۰ نفر، حدود ۸/۶% جمعيت قزاقستان را در خود جاي داده است. آلماتي در سال ۱۸۴۵ در محل واحه اي به نام آلماتو( بمعناي درخت سيب) در سرراه جاده ابريشم تإسيس شده است. مساحت شهر ۱۹۰ كيلومتر مربع بوده و داراي تأسيسات گوناگون توليدي و صنعتي مهمي مي باشد. آلماتي شهري بسيار زلزله خيز مي باشد كه بارها منجر به ويراني آن شده كه مجدداً باز سازي شده است .كليساي جامع اين شهر كه دومين ساختمان چوبي بلند جهان محسوب مي شود از جمله بناهاي است كه از زلزله در امان مانده است. در الماتي ۹ موزه، ۶ سالن كنسرت و ۷ تأتر و سيرك وجود دارد .راه آهن قزاقستان به سيبري از اين شهر كمي گذرد.
 
ب) كارگاندا: دومين شهر بزرگ قزاقستان و مركز حوزه زغال سنگ اين كشور مي باشد. كه راه آهن سراسري قزاقستان از آن عبور مي كند. نيروگاه حرارتي بزرگي در اين شهر مي باشد كه سوخت آن از زغال سنگ مي باشد. اين شهر در سال ۱۸۵۷ ميلادي به عنوان ماندگاه معدن مس تأسيس شده است.
 
ج) چيمكنت: از جمله شهرهاي قديمي قزاقستان و داراي تاريخ يكهزارو سيصد ساله است و كنار راه آهن تركستان سيبري قرار دارد. اين شهر زماني از مركز عمده توقف كاروانهاي بازرگاني بود كه از طريق جاده ابريشم از چين، هند و آسياي ميانه مي آمدند. در حال حاضر بيش از ۶۰ كارخانه صنعتي از جمله كارخانه هاي شيميايي، داروسازي تصفيه فلزات و پارچه بافي كه هر يك داراي موقعيت متمايزي در اقتصاد و بازرگاني هستند فعاليت دارند.
 
د) سمي پالاتينسك: گر چه پس از استقلال قزاقستان نام اين شهر به سمي تغيير يافت ولي هنوز به همان نام قبلي مشهور است اين شهر برروي رودخانه ايرتيش و در مسير راه آهن تركستان سيبري و در نزديكي مرز روسيه واقع شده است در سال ۱۷۱۸ به عنوان پاسگاه مرزي روسيه تأسيس شده و در قرن نوزدهم از مراكز عمده دادو ستد ميان روس ها، قزاق ها، قرقيزها و چيني ها بود. منطقه جنوب غربي اين شهر در زمان حكومت كمونيستها از سال ۱۹۴۹ تا زمان فروپاشي محل آزمايشات هسته اي شوروي بود.
ه) پاولودار: اين شهر در ساحل راست رود ايرتيش قرار گرفته است در مسير راه آهن واقع است و از مراكز مهم صنايع آمايش مواد غذايي محسوب مي شود.
 
و) آستانه: اين شهر با ۴۰۰ هزار نفر جمعيت پايتخت فعلي قزاقستان مي باشد در قسمت شمال مركز اين كشور و جنوب مرزهاي روسيه و در ۱۲۰۰ كيلومتري شمال غربي آلماتي قرار دارد. اين شهر در امتداد رود ايشيم و در نقطه برخورد راه آهن شمال سيبري ـ قزاقستان واقع است. بنا به پيشنهاد رئيس جمهور و تصويب مجلسين سناو نمايندگان قزاقستان در ۱۰ ژوئن ۱۹۸۸ شهر آستانه رسماً به عنوان پايتخت اين كشور انتخاب شد و مراحل انتقال پايتخت از آلماتي به اين شهر تدريج در حال انجام است. اختلاف دما در اين شهر در گرم ترين و سردترين روزهاي سال تا ۸۰ درجه سانتيگراد مي رسد يعني در تابستان دماي هوا ۴۰درجه و در زمستان تا به ۴۰درجه زير صفر مي رسد.
ز) تركستان: اين شهر به تدريج به يكي از مراكز مهم فرهنگي و معنوي اقوام ترك زبان تبديل مي شود و در آينده هفت هزار و پانصدمين سال تولد خود را جشن مي گيردكه سرچشمه يادگارهاي باستاني و فرهنگي براي مردم قزاق به شمار مي رود . بطور كل جنوب شرقي قزاقستان خاستگاه تمدني اقوام قزاق است و منطقه باستاني اين كشور محسوب مي شود.
منبع: مرکز مطالعات اروآسیا- فروردین 93
 

   
 

کليه حقوق اين وب سايت محفوظ و متعلق به اتحادیه مصالح ساختمانی خراسان رضوی مي باشد
Copyright © 2012 - All rights reserved
طراحي سايت و بهينه سازي وب سايت توسط پورتال فراتک